Kendini Bilmek

“Seni değiştirmeye çalışmayan insanlarla beraber olmak, kendin olmak konusunda yüreklendirir seni.”

Bu sabah böyle bir cümle döndü içimde ve öyle uyandım.

Farklı insanlarda, farklı koşullarda değişik hallerini deneyimler insan kendinin. Her yeni insan, her yeni durum bir tarafını parlatır, bir tarafına gölge düşürür, bazen hiç bilmediklerini açığa çıkarır, bazen de çok derinlere gömer.

Özellikle romantik ilişkilerde kendin olabilmenin daha zorlu olduğunu düşünüyorum. Bir şekilde stratejiler, alışılmış davranış kalıpları, ne olması ne söylenmesine dair gereklilikler bir sis gibi çöküyor.

Sonra geçmiş ilişkilerime bakıyorum. Uzak geçmişte hiç de böyle olmayan ilişki deneyimlerim oldu. Beni değiştirmeye çalışmayan, olduğum halleri kucaklayan, güç savaşlarına girmeden kalpten kalbe güçlü bağlar kurduğumuz, çok güzel adamlar.

Bir ilişkide kendim olabildiğimde neler oluyor?

Her şeyden önemlisi çocuk enerjim aktive oluyor:) Daha filtresiz, eğlenceli, keyifli, komik, özgür bir Burcu. Sevgisini paylaşmaktan, ifade etmekten çekinmeyen, sırnaşık, dolup taşan biri.

Hiçbir duygusunu olduğu gibi yaşamaktan korkmayan bir ben görüyorum. Neşemin, eğlencemin, mutluluğumun kabul gördüğü gibi hüznümün, yağmur bulutlarım, şimşeklerimin de kabul gördüğü bir yer oluyor çünkü. Öyle hissediyorum.

“Kendi halimde” kalmak bir açıklama gerektirmiyor mesela. Birileri o kendi halimdeki alanları sorgulamaya başlayınca sıkışmaya başlıyorum, çünkü oralarda nefes alıyorum.

Yazarken, çizerken, dans ederken, şarkı söylerken, bir şeyler çalarken, düşünürken…:)

Zaten olduğun halleri seviyorsa bir insan çok da bir şey anlatman gerekmiyor. “Açıklama” yapman hiç gerekmiyor.

Hafiflik oluyor insanın üstünde bir kere. Kalbine fil oturmuş gibi değil de kelebeğin kendisi oluyorsun. Öyle bir hafiflik.

Deneyimler biraz da bu ayrımları yapabilmek için değil mi?

Neyin içinde nasıl hissediyorum?

Nerede olduğumda parlıyorum, nerede olduğumda karanlık çökmeye başlıyor?

Neredeyken hafif hissediyorum, neredeyken ağır?

Kimlerle saçmalamaktan, şımarmaktan çekinmiyorum?

Kimlerle hep tetikteyim, hata yapacakmış gibi hissediyorum ya da kendimi ortaya koymaktan korkuyorum?

Bu liste uzar gider.

Bu olumsuz sayılabilecek şeyleri de bir ilişkide yaşadığım için ve beni nasıl bir kafese koyduğunu gördüğüm için bu sinyalleri gördüğümde zaten uzaklaşmaya başlıyorum.

İstekler, ihtiyaçlar, aydınlıklar, karanlıklar… Tüm bunların idrakı benceşuradan başlıyor:

Kendini bilmek.

Ve geri kalan tüm hikaye bu biliş etrafında dönüyor.

İyi pazarlar diliyorum.

Love & Respect